Kumaha ari Guru Basa Sunda?
Ku: Djodi Prihatna, A.Md.Pd-MG
Perda Jawa Barat No. 05 Taun 2003 perlu dibuktikeun ku diangkatna guru basa Sunda, sabab nepi ka kiwari masih keneh loba sakola nu teu aya guru basa Sundana. Asa hayang seuri puguh ge basa narima fotokopi Perda Propinsi Jawa Barat No. 05 Taun 2003 ngeunaan Miara Basa, Sastra jeung Aksara Sunda, sabab nepi ka kiwari asa can nempo di mana bae, boh di jalan pasampangan atawa di sakola-sakola aya tulisan aksara Sunda. Sanajan cenah baheula kungsi dialajar aksara, anu tetela singhoreng aksara Jawa (Hanacaraka tea). Tina seuri bet jadi asa hayang ceurik, nitenan kaayaan kiwari.
Dibawa Kalangit
Ku: Kang Fauzi
Imah mang Udin teh disisi walungan Citarum, sedeng gigireunnana kuburan jeung kebon awi. Katelah eta kebon awi ku padumuk didinya disebut Cibentang. Cenah mah mun anu asup ka Cibentang seug poho teu pamitan, sok linglung. Kukurilingan teu bisa kaluar.Mun linglung isuk-isuk, sore karek bisa kaluar.Tapi lamun kabeneran aya jalma anu ngala suluh atawa urang dinya anu rek ka cai (ka Citarum) kakara bisa dikaluarkeun. Lamun peuting kabeneran ngaliwat ka Cibentang, sok remen anu mangihan ucing candramawat ngalendotan kana suku. Mun ditajong eta ucing bakal ngagedean nepi ka sagede anak munding. Kuurang dinya disebutna Kiciwis.
Ancurna Rasa Miboga
Ruksakna ahlak jalma anu muja duit, geus meh nepi kana biwir jungkrang kaancuran. Shalat jeung puasa dina Islam atawa misa jeung kebaktian di Kristen, mujasmedi jeung upacara sejen dina Hindu jeung sarupaning wujud paibadahan sejenna di unggal agama, asa can napak dina lakuning hirup sapopoe. Upadi keur jalma nu bebas tara milampah parentah agama. Geus kajudi laku-lampah sapopoena pasti ngabagongtorek tunggul diparud catang dirumpak, geus poek tur lolong, teu bisa ngabedakeun bener jeung salah, halal jeung haram.
Sora
Carpon: Sundhayana
Nu balik janari tina pipir birit peuting, ngalongkewang ngudag padataran lebak, nu ngaplak, nepakeun kahayang kana lalakon nu panjang sesa tina pangalaman. Ngalengkah teh mapay tanjakan nu tarahal tur nanjeur harieum beungeut, ngajeujeuhkeun paneumbleuhan kadeudeuh. Najan kudu kukurusukan dina gerembel saliara nu pajurawet cucuk, teu ieuh ngarasa hanjelu, da puguh jucungna tangtu huluna. Jadi sanajan ceuk nu sejen pamohalan, taya barang kinasihan taya kasieun ka keueung.Naon wae nu bakal kajadian, daek teu daek kudu disanghareupan. Lebah dinya na mah, naon nu teu make risiko, boroning dahar sok kabeureuyan, dalah sare ge risikona teu saeutik. Tina lambaran nu nyesa, malibirkeun kayakinan kana sela-sela kahayang, bari duka kateang duka moal, apan sagala ge cicing dina katangtuan kodo jeung kodar. Teu bisa naon kahayang nu dicalagarakeun ngajanggelek dina angen-angen manteng. Keukeuh we, kangaranan nu disebut mahluk, moal leupas tina susah jeung bungah.Tina gagal jeung hasil.
